Seler wymaga wysokich wartości odżywczych i odpowiednich warunków środowiskowych od momentu przesadzenia do fazy wzrostu liści sercowych, co sprawia, że jest podatny na powolną regenerację, żółknięcie liści, nierównomierny wzrost, a pod wpływem stresu, więdnięcie i gnicie korzeni. Od momentu pęcznienia ogonków liściowych do momentu osiągnięcia dojrzałości, seler ma wysokie zapotrzebowanie na potas, wapń i bor, co może prowadzić do cienkich ogonków liściowych, pustych łodyg, grubych włókien, nierównych rozmiarów roślin i pękania przed zbiorem, co wpływa na plon i jakość.